دروغ کلید همه بدیهاست؛ چرا اعتماد از بین میرود؟:
نکته جالب اینجاست که ذهن انسان بهصورت پیشفرض حقیقت را باور میکند؛ این «سوگیری حقیقت» همان چیزی است که دروغگو از آن سوءاستفاده میکند. پژوهشهای عصبشناختی هم نشان دادهاند دروغگفتن نسبت به راستگفتن، فعالیت بیشتری در قشر پیشپیشانی مغز میخواهد چون باید روایت جایگزین را مدام کنترل کند. به همین دلیل دروغها معمولاً با جزئیات ضدونقیض روبهرو میشوند و سرانجام لو میروند. آیا دروغگوهای دوروبرتان را با همین نشانه شناسایی کردهاید؟
راهکار:
میتوان این جمله را از زاویهای دیگر دید: در روانشناسی، دروغ معمولاً نتیجه ترس است، نه علت بدی. آدمها وقتی امنیت نداشته باشند یا از پیامد صادقانهبودن بترسند، به دروغ پناه میبرند. پس بهجای اینکه فقط دروغ را شیطان بدانیم، شاید باید به ترسی نگاه کنیم که پشتش پنهان شده است.