چشمها هم دروغ میگویند؛ تلخترین درس خیانت:
انسانها به طور طبیعی دچار «سوگیری حقیقت» هستند—یعنی ذهن ما به طور پیشفرض پیامهای دیگران را راست فرض میکند. اما تحقیقات نشان میدهد که دروغگویان حرفهای با تمرین میتوانند تماس چشمی خود را حفظ کنند و حتی مردمک چشم را کنترل کنند. در واقع، چشمها «پنجره روح» نیستند، بلکه عضوی از یک نمایش پیچیدهاند. آیا تا به حال دقت کردهاید که چرا نشانههای غیرکلامی را راحتتر از حرفها باور میکنیم؟
راهکار:
چشمها فقط ابزار نمایش احساسات هستند، نه حقیقت محض. شاید این درس به ما یادآوری کند که اعتماد را باید به رفتار بدهیم، نه به نگاه.