وقتی «عالیام» یعنی درونم آشفته است:
در روانشناسی به این پدیده «نقابپوشی هیجانی» میگویند؛ جایی که شکاف بین احساس درونی و نمایش بیرونی به یک عادت خودکار تبدیل میشود. مطالعهای در دانشگاه هاروارد نشان داد که ۷۳٪ افراد هنگام تجربه پریشانی، در پاسخ به احوالپرسی دیگران به طور خودکار میگویند «خوبم». این نقاب اجتماعی، در کوتاهمدت ما را از آسیب قضاوت حفظ میکند اما بخشهای پیشین مغز را برای سرکوب مداوم خسته میکند و ریسک افسردگی خاموش را بالا میبرد. نکته جالب: در فرهنگهای شرقی این الگو به دلیل ارزش «حفظ آبرو» سه برابر شایعتر است. آیا «عالیام» گفتن یک مهارت بقاست یا سم خاموش؟
راهکار:
از منظر روانشناسی به این «دروغ مصلحتی احساسی» نگاه کن: ما اغلب با پاسخ «عالیام» نه فقط دیگران، بلکه خودمان را هم فریب میدهیم چون پذیرش ضعف، بیش از قضاوت دیگران، تصویر ذهنی خودمان را میشکند. جالب است بدانی در تحقیقات، کسانی که بیشتر این جمله را میگویند، اغلب هوش هیجانی بالاتری دارند ولی هزینه تنهاییشان بیشتر است.