تاثیر حضور عزیزان بر کاهش دردهای روحی:
دانشمندان کشف کردهاند که در لحظه تماس فیزیکی با یک عزیز، مغز مادهای به نام اکسیتوسین ترشح میکند که نهتنها استرس را کم میکند، بلکه مستقیماً گیرندههای درد را در نخاع مهار میزند. در یک آزمایش، زنانی که دست شوهرشان را گرفته بودند، تحمل درد ۳۰٪ بیشتری نسبت به حالت تنها داشتند. این یعنی حضور فیزیکی واقعاً زخم را از نظر عصبی کمرنگ میکند. چه عواملی باعث میشود این اثر گاهی از بین برود؟
راهکار:
این بیت به زیبایی نشان میدهد که حضور فیزیکی و عاطفی میتواند درک ما از درد را تغییر دهد. تحقیقات نشان داده هورمون اکسیتوسین (که در حین بغل کردن ترشح میشود) مستقیماً مسیرهای عصبی درد را مهار میکند. آیا تا به حال حس کردهاید یک تماس ساده چقدر قدرت تسکینبخشی دارد؟