رابطه جدید بعد از جدایی؛ درمان زخم با آدم‌های تازه:
در تصویربرداری مغزی، درد طرد شدن همان نواحی درد فیزیکی (کورتکس سینگولیت قدامی) را فعال می‌کند؛ مغز «جای خالی» را مثل زخم باز می‌بیند. نوروپلاستیسیتی اما می‌گوید مدار اجتماعی با تجربه‌های جدید بازنویسی می‌شود، نه با پاک کردن. یادآوری مکرر فرد قبلی مسیر درد را تقویت می‌کند و تنوع رابطه‌ها بافت تازه می‌سازد. جایگزینی پاک‌کردن است یا بازنویسی؟
راهکار:
استعارهٔ سلول‌ها یک نکته را جا می‌اندازد: بدن سلول‌های زخمی را دور نمی‌ریزد، آن‌ها را به بافت سالم تبدیل می‌کند. جای خالی آدم‌ها هم با «پر کردن» التیام نمی‌یابد؛ با ساختن معنای تازه، مرزهای بهتر و تجربه‌هایی که به تو شبیه‌ترند. آدم جدید جایگزین قبلی نیست؛ ادامهٔ داستان تازه‌ی توست.