نیاز به چند تراپیست؛ شوخی روانشناسی:
پارادوکس درمان: پژوهشها نشان میدهند «اتحاد درمانی» یعنی رابطه مراجع و درمانگر، از نوع تکنیک پیشبین قویتری برای نتیجه است؛ پس چند درمانگر موازی همیشه بهتر از یک رابطه عمیق نیست. تاریخ روانکاوی هم با اختلاف فروید و یونگ به مکاتب متعدد شاخه زد، نه با درمان همزمان یک بیمار توسط چند مکتب. کدام مؤثرتر است: تعدد درمانگر یا عمق رابطه؟
راهکار:
این جمله را میتوان بازخوانی کرد: نشانهی «کافی نبودن یک تراپیست» اغلب از شدت پیچیدگی روایتهای ذهنی میآید، نه از کمبود متخصص. در رواندرمانی، تعدد درمانگر موازی میتواند اهداف را پراکنده کند؛ در عوض یک درمانگر خوب با یک رویکرد منسجم و ارجاع هدفمند در زمان لازم، معمولاً تصویر کاملتری میسازد.