درمان نشدن زخم عاطفی

جایی برای زخم جدید نیست:

دلتنگی برای عشق سابق و سردی شبها:

تحقیقات علوم اعصاب نشون میده که شنیدن اسم عشق قدیمی، بخش اینسولای مغز رو فعال می‌کنه – همون جایی که درد فیزیکی پردازش میشه. یعنی دلتنگیت واقعاً «درد» فیزیکی داره! جالب اینجاست که همون لحظه مغز دوپامین ترشح می‌کنه تا وابستگی رو تقویت کنه. آیا این چرخه رو میشه با آگاهی شکست؟

راهکار:

این شعر کوتاه رو میشه به عنوان نمادی از 'چرخه وابستگی' دید: هر بار اسمش میاد، مغز قفل میشه چون هنوز منتظر درمان از بیرون هستی. در واقع زخم رو نشون دادی تا اون شخص درمانت کنه، اما درمان واقعی از درون شروع میشه.