حتی پول هم مرهم زخمهای عمیق نیست:
در روانشناسی مثبتگرا، «لذتگرایی» (Hedonic Treadmill) نشان میدهد که انسانها بهسرعت با افزایش ثروت سازگار میشوند و سطح شادی به خط پایه بازمیگردد. حتی برندگان لاتاری پس از یک سال از افراد معمولی شادتر نیستند. درد عمیق، مثل سوگ یا بیمعنایی، در مدارهای متفاوتی از مغز پردازش میشود که با پاداش مالی خاموش نمیشود؛ به همین دلیل، «پول» فقط یک مُسکن محیطی است نه درمانگر زخمهای وجودی.
راهکار:
پول در نهایت فقط یک تقویتکننده است: اگر درون خود زخمی باشی، ثروت تنها آن زخم را بزرگتر نشان میدهد. درد عمیق از شکاف معنا میآید، نه کمبود پول. پس شاید بهجای پول بیشتر، به روایتهای زندگیات نگاه کن.