درمان نشدن احساس

زخم‌هایی که جایشان می‌ماند؛ روایت درد و بقا:

مغز انسان به طور طبیعی خاطرات عاطفی قوی را در هیپوکامپ و آمیگدالال ذخیره می‌کند تا از تکرار خطر جلوگیری کند. اما جالب اینجاست: هر بار که خاطره را به یاد می‌آوریم، مغز آن را دوباره بسته‌بندی می‌کند و می‌تواند تغییرش دهد. به همین دلیل جای زخم باقی می‌ماند، اما شدت دردش با روایت‌های تازه کم‌رنگ می‌شود. سوال: آیا تا به حال شده خاطره‌ای را آگاهانه بازنویسی کنید تا جای زخمش کمرنگ‌تر شود؟

راهکار:

گاهی جای زخم یادآوری نیست که هنوز دردی هست، بلکه نقشه‌ای است از مسیرهایی که جان‌سخت‌ترمان کرده. مثل خطوط روی تنه درخت که نشانه‌ی رشد در برابر باد است.