هر دردی درمانی دارد: نگاه امید به درد دل:
یک واقعیت دلهرهآور اما شگفتانگیز: مدارهای مغزی که دردی مثل داغشدن پوست را پردازش میکنند، دقیقاً همانهاییاند که وقتی طرد عاطفی یا شکست عشقی را تجربه میکنید روشن میشوند. یعنی مغز شما فرق درد سوزش و درد فراق را نمیداند. به همین دلیل است که در آزمایشها، مسکنهای معمولی مثل استامینوفن واقعاً میتوانند از شدت غم جدایی کم کنند. ما بهطور فطری «دوا» را در فیزیک جستجو میکنیم، غافل از اینکه قلب هم همان جا التماس مسکن دارد.
راهکار:
از منظر روانشناسی، درد عاطفی هممقیاس با درد فیزیکی در مغز پردازش میشود. شاید راه درمان همیشه از بین بردن منبع درد نباشد؛ گاهی آگاهی از این همپوشانی مغزی به ما کمک میکند همان تکنیکهای آرامسازی فیزیکی (مثل تنفس عمیق و حتی دارونماها) را برای قلبمان هم امتحان کنیم.