خیالت؛ چاره بیقراریهای من:
علم اعصاب نشان میدهد که صرف تصویرسازی ذهنی فرد موردعلاقه میتواند سطح هورمونهای استرس مانند کورتیزول را کاهش و هورمونهای مرتبط با پاداش مانند دوپامین را افزایش دهد. گاهی مغز تفاوتی قائل نمیشود بین یک حضور واقعی و یک خیال قدرتمند. آیا این مکانیسم دفاعی ذهن است یا یک حبس خودخواسته؟
راهکار:
این حس را میتوان با نوشتن نامهای خطاب به آن «خیال» یا خلق یک اثر هنری کوچک (یک طرح، یک قطعه صدا) گسترش داد و از حالت انتزاعی خارجش کرد.