فراموشی خوبیها؛ درختان سایهدار و هوای خنک:
آیا میدانید در روانشناسی پدیدهای به نام «سوگیری فراموشی نعمت» وجود دارد؟ تحقیقات نشان میدهد مغز انسان برای تمرکز بر تهدیدهای جدید، خاطرات مثبت را سریعتر از منفیها فراموش میکند. یعنی این فراموشی نه ناسپاسی، که یک مکانیسم بقاست. سوال: آیا با یادآوری فعال این خاطرات میتوان قدردانی را در خود پرورش داد؟
راهکار:
این جمله را از منظری دیگر ببینیم: شاید فراموش شدن درختان پایان یک فصل طبیعی است، نه خیانت. هر رابطهای در زمان خود ارزشمند بوده و همین کافی است.