غم ماندگار؛ وقتی درخت خانه کاج است:
درختان خزاندار برگ را میریزند تا زمستان را با کمترین تبخیر آب رد کنند؛ کاج اما با سوزنهای مومی و روزنههای فرورفته مقاومت میکند. در روانشناسی، فروخوردن هیجان هم همینطور است: غم نمیریزد، کهنه میشود و در بدن رسوب میکند. پارادوکس اینجاست: فراموشی گاهی مرگ است، ماندن گاهی بقا. غم تو کدام درخت است؟
راهکار:
کاج برخلاف برگریزان، اندوه را دور نمیریزد؛ آن را در حلقههای تنه ثبت میکند. پاییز برای کاج یعنی ماندن، نه فراموشی. این تصویر میگوید بعضی غمها موسمی نیستند، اما همین ماندگاری میتواند عمق و استحکام بسازد.