تاریخ؛ گفتگوی بی‌پایان مردگان با زندگان:
در تاریخ‌نگاری، «صدای مردگان» را فقط با نقد منابع و روایت می‌توان بازسازی کرد؛ والتر بنیامین تاریخ را برعکس جاروی فرشته می‌دید: ما پیشرفت می‌بینیم، او ویرانه‌ها. هر نسل تاریخ را از نو می‌خواند و صدای تازه‌ای می‌شنود. کدام روایت از گذشته امروز بلندتر به گوشت می‌رسد؟
راهکار:
این جمله تاریخ را به جلسه‌ای خصوصی میان نسل‌ها تبدیل می‌کند؛ برای شنیدنش لازم نیست فیلسوف باشی. از یک سند قدیمی، عکس خانوادگی یا روایت محلی شروع کن و بپرس: این صدا امروز چه چیزی به من می‌گوید؟