درک شرایط طرف مقابل

بخشش به اندازه توان؛ قضاوت بدون درک شرایط:

در اقتصاد رفتاری، «پارادوکس دهش نسبی» می‌گوید ناظران بخشندگی را با عدد مطلق می‌سنجند، اما وقتی شرایط فرد را ببینند، قضاوت به سهم از توان تغییر می‌کند. پژوهشی در بازی دیکتاتور نشان داد دهش ۱۰ از ۱۰ همان ارزش عصبی را دارد که ۲۰۰ از ۲۰۰۰. پس چرا ذهن ما هنوز اسیر عدد خام است؟

راهکار:

ارزش واقعی دهش، نسبت به توان است نه عدد مطلق. ۱۰ از ۱۰ یعنی تمام توان؛ ۲۰ از ۲۰۰ یعنی فقط ۱۰٪. مقایسه بدون دانستن مخرج کسر، تصویر نادرستی از بخشندگی می‌سازد.