درک ارزش بعد از فقدان

قدرشناسی یا پشیمانی؟ جمله عمیق درباره ارزش چیزها:

طبق اصل «نقصان‌گریزی» در روانشناسی، انسان‌ها درد از دست دادن را دو برابر لذت به دست آوردن تجربه می‌کنند. به همین دلیل غیبت یک چیز بیشتر از حضورش به ما یاد می‌دهد. اما جالب اینجاست که مغز برای محافظت، خاطرات را شیرین‌تر می‌کند. شاید آن درک بعد از فقدان، تا حدودی تحریف شده باشد. نظر شما چیست؟

راهکار:

این جمله تلنگری است به این حقیقت که ذهن ما تا تهدید به نبودن نشود، ارزش حضور را درک نمی‌کند. اما شاید راهی هوشمندانه‌تر وجود داشته باشد: هر روز یک دقیقه به این فکر کنید که اگر همین لحظه چیزی مهم را از دست بدهید، چه حسی خواهید داشت. آن وقت بدون نیاز به فقدان، قدر می‌بینید.