خداحافظ اکبر عبدی؛ اسطوره طنز ایران:
آیا می‌دانستید که بر اساس نظریه «طنز به‌مثابه مکانیسم مقابله»، شوخ‌طبعی در مواجهه با مرگ نه تنها انکار نیست بلکه نوعی پذیرش خلاقانه است؟ اکبر عبدی با شوخی‌های به‌ظاهر ساده‌اش، دقیقاً این کار را می‌کرد: تلخی زندگی را به خنده تبدیل می‌کرد. جالب اینجاست که تحقیقات عصب‌شناسی نشان می‌دهد بخش پیشانی مغز که مسئول برنامه‌ریزی و شوخ‌طبعی است، در طنزپردازان حرفه‌ای فعال‌تر از حد معمول کار می‌کند. شاید این «زود رسیدن» نابه‌هنگامش، آخرین شوخی بزرگی بود که با ما کرد.
راهکار:
طنزپردازانی مثل اکبر عبدی معمولاً خنده را از دل رنج می‌سازند. تحقیقات نشان داده که خنده باعث ترشح اندورفین و کاهش کورتیزول می‌شود—پس شاید بهترین ادای احترام، مرور دوباره کارهایش همراه با لبخند باشد.