دردونه قلبم، مرهم زخمهای من:
تحقیقات عصبشناسی نشان میدهد درد عاطفی و درد جسمی در یک مدار مشترک پردازش میشوند؛ ناحیهٔ پشتی قشر سینگولات و اینسولا هم هنگام سوختن دست فعال میشوند هم هنگام طرد شدن. در یک آزمایش، خوردن استامینوفن به مدت سه هفته، شدت دلتنگی و آزردگی پس از طرد را در افراد کم کرد. پس «مرهم» فقط یک تشبیه نیست؛ مغز فرق چندانی میان زخم پوست و زخم دل نمیگذارد. آیا کسی میداند چرا مادران در فرهنگ ما زخم بچه را «دوا» میکنند؟
راهکار:
این جمله را میتوان از زاویه دیگری هم دید: تو برای من مرهمی، اما شفای ماندگار از جایی شروع میشود که خودم هم بلد باشم زخمهایم را با مهربانی لمس کنم.