دردها تمام نمی‌شوند

دردها تمام نمی‌شوند؛ خوانشی از جمله دزیره کلاری:

در روانشناسی درد، پدیده‌ای به نام «حساس‌سازی مرکزی» وجود دارد: وقتی سیستم عصبی مدام در معرض درد باشد، آستانه‌ی تحملش بالاتر نمی‌رود، بلکه پایین‌تر می‌آید؛ یعنی هر درد بعدی با همان شدت، تخریب عصبی بیشتری ایجاد می‌کند. به همین دلیل است که بعد از یک دوره رنج، ضربه‌ی تازه نه‌تنها تکراری نیست، بلکه مثل نخستین فروپاشی تجربه می‌شود. آیا درد بعدی واقعاً قوی‌تر است یا مدار تنظیم هیجان فرسوده شده؟

راهکار:

این جمله را می‌توان برعکس هم خواند: انسان به «درماندگی» عادت می‌کند، نه به خودِ درد؛ هر درد تازه ناگهان تمام خستگی‌های انباشته را فعال می‌کند. از این زاویه، آنچه نابودت می‌کند شدتِ همان لحظه نیست، بلکه نبودِ گسست میان دردهای قبلی و اکنون است.