وارثان دردهای بی شمار؛ میراث رنج در نسلها:
تحقیقات اپیژنتیک نشان میدهد که تجربیات تروماتیک حتی بر بیان ژنهای نسل بعد تأثیر میگذارد؛ مثلاً فرزندان بازماندگان هولوکاست تغییراتی در ژن مرتبط با استرس دارند. یعنی این «وارثان درد» فقط یک استعاره نیست، یک حقیقت زیستی است. آیا میتوان این میراث را با آگاهی بازنویسی کرد؟
راهکار:
این جمله را میتوان بازنویسی کرد: «ما فقط وارث درد نیستیم، بلکه وارثان داستانهایی هستیم که میتوانند التیام بیابند.» گاهی پذیرش رنج جمعی اولین قدم برای شکستن چرخهی آن است.