تهمتهای لحظه رفتن؛ زخمی که هرگز کهنه نمیشود:
در روانشناسی به این «اثر ضدِّشکست» (backfire effect) میگویند: وقتی کسی به ما تهمت میزند، مغز برای حفظ انسجام داستانش، آن را چندبرابر قویتر از حقیقت ذخیره میکند. جالب اینکه در محاکم قرون وسطی، متهمان پس از تبرئه هم تا سالها با انگِ جادوگری زندگی میکردند. آیا راهی برای پاک کردن آنها از حافظه جمعی وجود دارد؟
راهکار:
این جمله انگار سوالی ناخودآگاه مطرح میکند: چرا تهمتها ماندگارتر از رفتن هستند؟ پاسخ در پدیده «سوگیری تأیید» نهفته است: ذهن ما برای محافظت از خود، تهدیدها را بزرگتر ثبت میکند. شاید نوشتن یک نامه (بدون ارسال) برای تخلیه ذهنی، راهی برای بستن پرونده باشد.