دردهایی که پشت آهنگها پنهان میشوند:
تحقیقات عصبشناسی نشان میدهد مغز هنگام شنیدن آهنگ غمگین، پرولاکتین و اکسیتوسین ترشح میکند؛ همان مولکولهای تسکیندهندهای که در آغوش گرفتن آزاد میشوند. موسیقی غمگین میتواند بدون خطر واقعی، مدارهای درد را فعال کند و به مغز اجازه دهد سوگ را در محیط امن تجربه کند. پس پنهان کردن درد پشت آهنگ، یک مکانیزم تنظیم هیجانی است، نه فرار.
راهکار:
بعضی آهنگها آینهاند؛ هر بار که تکرارشان میکنی، دقیقاً همان جایی را نشانت میدهند که دردت را پنهان کردهای. موسیقی گاهی پناهگاه است، گاهی آینه.