وقتی نوشتن هم از شرح غم ناتوان میماند:
تحقیقات عصبشناسی نشان میدهند درد عاطفی همان مسیرهای عصبی درد فیزیکی را فعال میکند، اما توصیف آن نیازمند قشر پیشپیشانی است. در غم شدید، غلبه دستگاه لیمبیک توان پردازش زبانی را مختل میکند، همان پدیدهای که باعث میشود برخی غمها «وصفناپذیر» شوند. آیا میدانید چرا مغز در بحرانهای عاطفی قدرت بیان را از دست میدهد؟
راهکار:
گاهی آن غمی که در کلمه نمیگنجد، خود پُرمعناترین روایت است. سکوتی که از ناتوانی زبان سرچشمه میگیرد، اغلب عمیقترین سوگها را در دل دارد.