نتونستن درد رو به کسی گفت: سنگینتر از خود درد:
تحقیقات علوم اعصاب میگوید دردهای عاطفی و فیزیکی هر دو در شبکهی درد اجتماعی مغز (شامل قشر کمربندی قدامی) پردازش میشوند. ناتوانی در به اشتراکگذاشتن رنج، مغز را در وضعیت «زخم باز» نگه میدارد و ترشح ماده P التهابی را افزایش میدهد. از دید تکاملی، انسانها برای بقا نیازمند همآوایی گروهی بودند؛ بنابراین نگفتن درد، تهدیدی برای سیستم دلبستگی محسوب میشود. مغز شما تنهایی عاطفی را مثل یک جراحت واقعی حس میکند.
راهکار:
جالب است بدانید طبق پژوهشهای روانشناسی، نوشتن درباره درد و احساسات منفی حتی اگر کسی آن را نخواند، تأثیری مشابه گفتوگوی صمیمانه دارد. دفترچه خاطراتتان میتواند همصحبت بیقضاوت شما باشد.