من خودم بودم و این حسِ بسیار،
تو ندیدی رویِ این دستانِ بیمار.
هرچه گفتم، از دل و جانِ منی بود،
پاسخت یک دشتِ سنگی و یخبندان بود.
رفتنت شد قصهیِ هر ساعتم، آه،
مانده این قلبِ ظریفم با تو، تا آه…
خاص بودن درد است، وقتی هیچکس نیست،
تا ببیند در دلت صدها جهان زیست.️
تو ندیدی رویِ این دستانِ بیمار.
هرچه گفتم، از دل و جانِ منی بود،
پاسخت یک دشتِ سنگی و یخبندان بود.
رفتنت شد قصهیِ هر ساعتم، آه،
مانده این قلبِ ظریفم با تو، تا آه…
خاص بودن درد است، وقتی هیچکس نیست،
تا ببیند در دلت صدها جهان زیست.️
-
عاشقانه شعر تنهایی تنهایی عمیق ظرافت احساسات جهان درونی دردِ نادیده گرفته شدن این شعرِ زیبا، با اشاره به حسِ تنهایی و نادیده گرف...