دروغ بیتو خوشم؛ وقتی درد مغرورانه شروع میشود:
در روانشناسی به این میگویند «واکنشسازی وارونه»: هنگام تهدید ایگو، احساس واقعی (درد تنهایی) را با ابراز متضادش (ادعای خوشحالی) سرکوب میکنیم. جالب است که پژوهشها نشان میدهند این سرکوب، سیستم لیمبیک را فعالتر و درد هیجانی را مزمن میکند. غرور در کوتاهمدت زره است، اما در بلندمدت تبدیل به زخمی میشود که از درون میپوسد.
راهکار:
این تضاد جذاب، نمونهای از «واکنشسازی وارونه» در روانشناسی است: ابراز احساسی کاملاً متضاد با حقیقت درون، برای محافظت از ایگوی شکننده. اما غروری که برای نجات از درد ساخته میشود، اغلب تبدیل به زندانی میشود که رنج را طولانیتر میکند. شاید رهایی واقعی در اعتراف به نیاز و آسیبپذیری باشد، نه در انکار آن.