دردی که نمی‌گذرد

دردی که نمی‌گذرد؛ چرا بعضی زخم‌ها با زمان خوب نمی‌شوند؟:

در روان‌شناسی، «اثر زیگارنیک» نشان می‌دهد ذهن، رویدادهای ناتمام هیجانی را مدام بازپخش می‌کند؛ برای همین زمانِ تقویمی می‌گذرد اما زمانِ عصبی در همان لحظه‌ی درد متوقف می‌ماند. حافظه، به‌ویژه اگر با ترشح آدرنالین همراه باشد، هر بار بازیابی را تازه‌سازی می‌کند؛ پس «گذشتن» بیش از آنکه تابع روز و ماه باشد، تابع پایان رواییِ ذهن است.

راهکار:

همان خاطره‌ای را که نمی‌گذرد، یک بار با ضمیر سوم‌شخص و با پایانی متفاوت بنویس؛ مغز با بازنویسی روایت، از شدت تکرار هیجانی می‌کاهد و آن را از «زخم فعال» به «خاطره‌ای دارای پایان» نزدیک می‌کند.