دردی که درک نشد

نکشیدی تا بدانی چه کشیدم؛ حرف دل غمگین:

مغز انسان درد عاطفی و فیزیکی را در یک ناحیه مشترک یعنی قشر کمربندی قدامی پردازش می‌کند؛ برای همین «درک نشدن» می‌تواند مثل یک زخم واقعی ثبت شود. جالب‌تر اینکه پژوهش‌ها نشان می‌دهند حتی تصور بی‌عدالتی در حق خود، واکنش استرس بدنی را فعال می‌کند، انگار بدن آماده دفاع است. آیا تجربه‌نکردن درد، همدلی را هم ناممکن می‌کند؟

راهکار:

این جمله مرز میان درد کشیدن و درک شدن را نشان می‌دهد؛ شاید «نفهمیده شدن» خودش درد دوم است. می‌توانی نسخه‌ای دیگر از همین حرف بسازی: «نکشیدی، ولی شاید اگر روایت کنم، بشنوی.»