تفاوت از دست دادن کسی که دوستت داشت با کسی که نداشت:
تحقیقات روانشناسی نشان میدهد که مغز انسان «درد طرد شدن» را دقیقاً در همان نواحی پردازش میکند که درد فیزیکی را. اما جالبتر این است: وقتی کسی را از دست میدهی که واقعاً دوستت داشت، نوعی «درد فقدان» را تجربه میکنی که با گذشت زمان التیام مییابد. در مقابل، طرد شدن از سوی کسی که بیتفاوت بود، اغلب به «زخم عزت نفس» تبدیل میشود که سالها طول میکشد تا ترمیم شود. سوال واقعی این نیست که کی برد، بلکه این است: کدام زخم را حاضر به تحمل دوبارهای؟
راهکار:
این متن یک پرسش بلاغی قدرتمند است. برای کسانی که در دام مقایسهٔ رنجها افتادهاند، میتوانی این دیدگاه را اضافه کنی: «رنج تو از نبود عشق است، رنج او از بودن با عشقی که رفت. هر دو میبازید، اما در دو لیگ متفاوت.»