درد دل شاعرانه

جایے کـہ نیست בر
خیالات خوـבم בر زیر بارانے کـہ نیست
میرسم با تو بـہ خانه،ـבر خیابانے کـہ نیست
مینشینے رو بـہ رویم خستگے ـבر میکنی
چاے میریزم برایت בر ؋ـنجانے کـہ نیست
میخنـבے و باز میپرسے کـہ حالت بهتر است؟
باز میخنـבم کـہ خیلی...اگر چـہ ـבانم کـہ نیستی!
شعر میخوانم برایت واژـہ ها گل میکننـב
یاس פּ مریم בهم בر בست کسے کـہ نیست
شانـہ ات را בیر آورـבی؛سر عاشقم را باـב ️

جان من فرسود از این اوهام فرد
دیدی آخر عشق با جانم چه کرد ؟

ای بسا شب ها کنار کوهسار
من به تنهایی شدم نالان و زار

سوخته در عشق بی سامان خود
شکوه ها کردم همه از جان خود

آخر از من ، جان چه می خواهی ؟ برو
دور شو از جانب من ! دور شو

عشق را در خانه ات پرورده ای
خود نمی دانی چه با خود کرده ای

️