تنهایی و بیکسی؛ راز کمیابی دوست همیشه همراه:
درد اجتماعی و فیزیکی یک مدار عصبی مشترک دارند؛ همان مناطقی که درد جسمی را پردازش میکنند، طرد شدن و بیکسی را هم فعال میکنند. به همین دلیل کمبود یک همصحبت فقط «حال بد» نیست؛ مغز آن را شبیه زخم واقعی ثبت میکند. جالب اینکه داشتن حتی یک نفر امن، اثر محافظتی زیادی روی استرس دارد؛ کیفیت مهمتر از تعداد است. آیا یک «دوست امن» میتواند از ده دوست معمولی مؤثرتر باشد؟
راهکار:
این متن فقط از کمبود یک همصحبت نمیگوید؛ از ارزش «حضور امن» میگوید. کسی که همهجا حواسش به توست، لزوماً با تو موافق نیست، اما جای قضاوت، شنیدن را انتخاب میکند. چنین آدمی کمیاب است، چون حضور بیقید و شرط هزینه دارد: باید بتواند بدون حلکردن مشکلت، کنارت بماند.