قلیون کشیدن با رفیق؛ غصه را دود کنیم و بخندیم:
آب قلیون تقریباً هیچکدام از سموم اصلی دود را حذف نمیکند؛ عبور از آب، ذرات ریز و کربن مونوکسید را مستقیمتر به عمق ریه و خون میفرستد. اما از نظر روانشناختی، این آیین دستهجمعی نوعی «حواسپرتی مشارکتی» میسازد و مکشهای آرام، ریتم تنفس را شبیه مدیتیشن تنظیم میکند؛ برای همین تسکین موقتی حس میشود، در حالی که نیکوتین مدار پاداش مغز را فریب میدهد. آیا آرامشِ دورهمی از خود دود مؤثرتر نیست؟
راهکار:
اینجا قلیون بهانهای برای همحضوری است، نه فقط مصرف؛ غم را با دود تقسیم میکنید تا لحظهای سبک شود، حتی اگر حلشدنی نباشد.