تنهایی را قسمت نکنید؛ تجربهای از چند برابر شدن غم:
در روانشناسی پدیدهای به نام «همنشینی اضطرابی» (co-rumination) وجود دارد: وقتی دو نفر مکرراً درباره احساسات منفی گفتگو میکنند بدون حل مسئله، سطح استرس هر دو بالا میرود. پژوهشها میگویند همدلی صرف بدون راهکار، انزوا را تشدید میکند. حتی در نوروبیولوژی، دیدن چهرهی غمگین، نورونهای آینهای را فعال و غم شما را بازتاب میدهد. بعضی تنهاییها فقط برای خودت باید بماند. آیا تا به حال بعد از درد دل، تنهاییات سنگینتر شده؟
راهکار:
شاید قسمت کردن تنهایی با کسی که بلد نیست همدلی عمیق کند، آن را دوچندان کرده. اما اگر تنهایی را با خودِ آگاهت شریک شوی، به خلوتِ خلاق تبدیل میشود. دفعه بعد به جای حرف زدن، با نوشتن یا قدم زدن در سکوت، به آن فضا بده تا معنایش عوض شود.