ترکت کرد همان که روزی بوسیدت؛ تلخی پایان عشق:
مغز انسان درد طرد شدن عاطفی را درست در همان ناحیهای پردازش میکند که درد فیزیکی حس میشود: قشر کمربندی قدامی. به همین دلیل «دلشکستگی» واقعاً درد دارد. جالبتر اینکه بوسه آن فرد، دقیقاً همان مدارهای پاداش را روشن کرده بود که حالا خاموشیشان زجرآور است؛ یک خماری عصبی تمامعیار.
راهکار:
این جمله رو بذار کنار این واقعیت که یک بوسه روی لب، سیل عظیم دوپامین و اکسیتوسینه که مغز رو موقتاً فریب میده. ینی الزاماً قول وفاداری نیست؛ شاید فقط یک انفجار شیمیایی زودگذر بوده. این دیدگاه، تلخی ماجرا رو به یک خطای محاسباتی مغز تقلیل میده.