درد آشنایان و آرزوی غریبهها (حافظ):
تحقیقات علوم اعصاب نشان میدهد که طردشدگی از سوی دوستان نزدیک، همان نواحی از مغز را فعال میکند که در برابر درد فیزیکی واکنش نشان میدهند—و شدت آن حتی از درد غریبهها بیشتر است. این یعنی «سوختن از آشنایان» یک واقعیت عصبی-روانی است، نه فقط یک استعاره. آیا میتوان انتظار وفاداری را از کسی داشت که هرگز به ما وعدهای نداده؟
راهکار:
این بیت حافظ را میتوان بهعنوان یک هشدار روانشناختی دید: گاهی نزدیکترین افراد، بزرگترین زخم را میزنند، درحالیکه غریبهها بیطرفترین پناهند. شاید ارزش دارد مرزهای اعتماد را با دقت بیشتری ترسیم کنیم.