درد آمدن و نیامدن

درد آمدن و نیامدن یار؛ دلتنگی و انتظار:

پارادوکس «فقدان مبهم»: وقتی کسی نه کاملاً هست و نه کاملاً غایب، مغز نمی‌تواند پروندهٔ احساسی را ببندد. پژوهش‌ها نشان می‌دهند انتظار بی‌پاسخ همان مدارهای درد فیزیکی را فعال می‌کند؛ پس آمدنِ نیم‌بند و نیامدنِ تمام‌نشدنی هر دو زخم می‌زنند. کدام دردناک‌تر است: آمدنی که می‌رود یا نیامدنی که نمی‌رود؟

راهکار:

بازخوانی این متن: درد اصلی شاید نه خودِ آمدن یا نیامدن، بلکه معلق ماندن میان این دو باشد؛ جایی که ذهن جای خالی کسی را نگه می‌دارد که هنوز تصمیم نگرفته بماند یا برود. این تعلیق، سوگ را ناتمام و انتظار را بی‌پایان می‌کند.