وقتی همه یه جوری میزنن که نمیفهمی از کجا خوردی:
آیا میدونستی مغز انسان برای «پیشبینی تهدید» طراحی شده، ولی وقتی ضربه از جایی میخوری که انتظارش رو نداری، مدارهای دوپامین و کورتیزول قاطی میکنن؟ این پدیده «ناهماهنگی شناختی» اسم داره: ذهن نمیتونه همزمان «دوست داشتن» و «آسیب دیدن» رو هضم کنه، پس یهو میزنه به گیجی. سوال: آیا تا حالا شده بعد از این حس، یه دوست رو از زندگی حذف کنی؟
راهکار:
این حس رو میشه به «اثر پروانهای در روابط» تشبیه کرد: گاهی کوچکترین رفتار دیگران، بعد از مدتها مثل موجی به ما برمیگرده. شاید بهتره به جای دنبال مقصر گشتن، بپرسی چرا این ضربه برات سنگینتر از بقیه بوده؟