وقتی ذوقت میخوره تا بفهمی همه مثل تو نیستن:
تحقیقات نشون داده که مغز انسان ذاتاً «خوشبینانه» پیشبینی میکنه و همیشه انتظار داره دیگران مثل خودش رفتار کنن. این پدیده «اثر هالهای معکوس» نام داره: ما خوبیهای خودمون رو به بقیه هم تعمیم میدیم. جالبه که این خطای شناختی دقیقاً همون جایی باعث بزرگترین ضربهها میشه که کمترین شواهد برای شباهت وجود داره. سوال اینجاست: آیا میشه بدون از دست دادن خوشبینی، این خطا رو مدیریت کرد؟
راهکار:
این حس تلخ ریشه در «سوگیری تقارن» داره: ما فکر میکنیم دیگران مثل ما فکر و احساس میکنن. واقعیت اینه که هرکس نقشه ذهنی خودش رو داره. شاید بهجای انتظار، بهتره اول مرزهای دیگران رو بشناسی تا بعداً غافلگیر نشی.