چرا از کسانی که اعتماد کردیم ضربه میخوریم؟:
تحقیقات نشون میده که مغز ما هنگام اعتماد کردن، دوپامین و اکسیتوسین ترشح میکنه و حس خوبی بهمون دست میده. اما وقتی خیانت میبینیم، همون مسیرهای عصبی فعال میشن که در طرد اجتماعی و درد فیزیکی هم فعالن. یعنی ضربهٔ خیانت از نظر نورولوژیکی شبیه یک سیلی واقعیه. جالبه که بسیاری از خیانتها از روی نادانی یا ترس طرف مقابل اتفاق میافتن، نه ذات بد. چه طور میتونیم بین اعتماد سالم و سادهلوحی تفاوت بذاریم؟
راهکار:
این جمله انگار یک سوءتفاهم رایج رو نشون میده: ضربه خوردن از اعتماد نشوندهندهٔ ضعف اعتماد نیست، بلکه نشوندهندهٔ قدرت خودت در باز کردن دلت بوده. به جاش میتونی به این فکر کنی که چطور میتونی در آینده مرزهای سالمتری برای اعتماد کردن داشته باشی، بدون اینکه از آدمها فاصله بگیری.