همون سنگی که به سینه میزدم، سرم رو شکست:
درد فیزیکی و احساسی در مغز مسیرهای مشترکی دارند؛ خودتنبیهی با ترشح موقت اندورفین، احساس گناه رو لحظهای آروم میکنه و همین چرخهی پشیمانی رو تقویت میکنه. در روانشناسی به این «تنبیه خود بهعنوان مسکن اخلاقی» میگن؛ جایی که فرد برای فرار از شرم، بهجای ترمیم، به خودش آسیب میزنه.
راهکار:
این تصویر رو میشه مثل یه تراژدی یونانی دید: قهرمانی که ابزار سوگش همون چیزی میشه که بهش آسیب میزنه. شاید این لحظه نقطهی پایان خودتنبیهی و شروع تماشای زخم از بیرونه.