ضرب منفی در منفی

قانون ضرب مثبت و منفی؛ دنیا مثل یک معامله ریاضی است:

در جبر مجرد، مثبت شدنِ منفی در منفی یک انتخاب نیست؛ یک الزام ساختاری است. اگر (-۱)×(-۱) برابر -۱ بود، قانون پخشی (a(b+c)=ab+ac) فرو می‌پاشید: (-۱)×(۱-۱) باید صفر شود، ولی از آن طرف -۲ می‌شد و کل حساب اعداد صحیح از هم می‌پاشید. در نظریه بازی‌ها هم «دشمن دشمن من دوست من است» همیشه صادق نیست؛ فقط وقتی اهداف دو طرف منفی روی یک محور مشترک هم‌راستا شوند، خروجی مثبت می‌شود.

راهکار:

این استعاره را می‌توان از لنز نظریه سیستم‌ها هم دید: دو عامل منفی فقط وقتی خروجی مثبت می‌سازند که هدف یا محور مشترک داشته باشند؛ وگرنه ممکن است منفی‌ها همدیگر را تقویت منفی کنند، نه مثبت.