دریای بیساحل و بیوفایی: استعارهای از دلشکستگی:
درواقع در روانشناسی، تصویر «دریا بدون ساحل» به پدیده «ناپایداری هیجانی» در دلبستگی ناایمن اشاره دارد. اقیانوس نماد ناخودآگاه و ساحل نماد امنیت است. وقتی ساحلی در کار نیست، ذهن در حالت «اضطراب وجودی» غرق میشود. جالب اینجاست که همین حس بیساحلی، محرک قدرتمندی برای خلاقیت در هنرمندان بوده است. آیا این سرگردانی را میشود بهسفر درونی تبدیل کرد؟
راهکار:
تصویر دریا بدون ساحل، استعارهای است از رابطهای که هیچگاه به ثبات و آرامش نرسید. این حس سرگردانی را میتوان به جستجوی ناخودآگاه برای معنای جدید در زندگی تعبیر کرد: شاید زمان آن رسیده که به جای ساحل، بندر دیگری پیدا کنی.