ماهی هم گریه میکنه ولی دریا بیخبره؛ داستان دردهای سکوت:
ماهیها غده اشکی ندارند؛ چون چشمشان همیشه در آب است، اشک برایشان بیمعنی است. اما گیرندههای درد دارند و در شرایط استرس، کورتیزول خونشان بالا میرود. جالبتر: اشک احساسی انسانها هم فقط آب نیست؛ حاوی پرولاکتین و هورمون استرس است و بدن را آرام میکند. پس اگر دریا خبر نشود، علم با یک آزمایش هورمونی گریهی خاموش ماهی را میفهمد. آیا تو هم گریههایت را بیصدا کردهای؟
راهکار:
این بیت را میشود از زاویهی دیگری نگاه کرد: دریا شاید خودش آنقدر شور و طوفانی است که طعم اشکها را دیگر نمیفهمد. پس گریهی ماهی نه پنهان، که عادی شده است.