دیر فهمیدم وجود داری؛ یادبودی برای تکنوبلید:
مغز انسان برای سوگِ رابطهی یکطرفه هم کورتیزول ترشح میکند؛ برای همین هوادارانِ افراد مشهور پس از مرگشان علائمی مشابه از دست دادنِ یک آشنا نشان میدهند. تکنوبلید از آن آفرینندههایی بود که الگوریتم یوتیوب پس از مرگش او را به مخاطبان تازه میرساند؛ یعنی مرگ پایان انتشار نیست، آغاز کشفِ دیرهنگام است. چقدر عجیب است که یک غریبه اینقدر واقعی غمگینت کند؟
راهکار:
این متن را میتوان «کشفِ پس از فقدان» نامید؛ مثل نور ستارهای که سالها بعد از مرگش به زمین میرسد. تکنوبلید هم برای خیلیها دقیقاً بعد از نبودنش تازه شروع شد؛ تو دیر نرسیدی، فقط از مسیری رسیدی که او دیگر در آن نبود، اما صدایش هنوز در حال پخش است.