دیر رسیدن به عشق

عشق عادلانه نیست و دیر می‌رسیم:

تا میام پیدات کنم ابرها میرسند:

دیر رسیدن به عشق؛ شعری از فروغ فرخزاد:

روانشناسی مدرن می‌گوید مغز ما الگوهای تکراری را حتی اگر دردناک باشند ترجیح می‌دهد. فروغ از «تکرار انکار» می‌ترسد، درست مثل «تکرار اجباری» فروید. اما نبوغش در ترس از «ساختن در کنار سوختن» است؛ این همان «پارادوکس تغییر» است: برای تحول باید هم بسوزیم و هم بسازیم. آیا شما از کدام لایه می‌ترسید؟

راهکار:

این شعر نشان می‌دهد که ترس از تکرار انکار، خودش یک تله است. شاید راه‌حل، پذیرفتن هم‌زمانی سوختن و ساختن باشد: هر تجربه‌ای، حتی دردناک، بخشی از فرآیند ساخت است.