ارزش آدمها و دیر رسیدن بعضیها:
در روانشناسی اجتماعی، «توهم شفافیت» باعث میشود فکر کنیم دیگران مدام ما را قضاوت میکنند؛ در حالی که بیشتر توجه هر فرد معطوف به خودش است. از طرفی مغز دردِ طردشدگی را در همان ناحیهای پردازش میکند که درد فیزیکی را. پذیرشِ «قرار نیست همه دوستت داشته باشند» در واقع بلوغ روانی است، نه شکست. اگر دیر رسیدن بعضیها یک فیلتر باشد نه فقدان، چه رابطههایی را از دست نمیدهی؟
راهکار:
این جمله را میتوان از زاویهای دیگر دید: دیر رسیدن دیگران به ارزش شما، نه نقص شما، بلکه فیلتری طبیعی برای رابطههای عمیق است. هر چه زودتر بپذیری که محبوبِ همه بودن یک پروژه شکستخورده است، انرژیات برای کسانی که از ابتدا تو را میبینند آزاد میشود.