قدر ندونستن و دیر فهمیدن ارزش آدمها:
در اقتصاد رفتاری به این وضعیت «بیزاری از زیان» میگویند؛ مغز ما برای چیزی که از دست میدهد تقریباً دو برابرِ لذتی که هنگام تصاحبش حس میکرد ارزش قائل میشود. «اثر وقف» هم نشان میدهد تا وقتی چیزی را داریم، قدرش را کمتر از وقتی که از دست میدهیم میفهمیم. چرا آگاهی از ارزش همیشه یک قدم دیرتر میرسد؟
راهکار:
این جمله را میشود برعکس هم خواند: آدمها معمولاً وقتی میمانند که قدر دیده شوند؛ رابطه یک سیستم بازخورد است، نه آزمون صبر.