عشق یعنی در بند کسی بودن که در بند حسین است:
در علوم اعصاب به این «پیوند سهلایه» میگویند: وقتی میبینیم کسی به یک ارزش مقدس وفادار است، سیستم دوپامینرژیک مغز همانند تجربهٔ عشق رمانتیک فعال میشود. در واقع دلبستگی به فردِ دلبسته، یک میانبر تکاملی برای تشخیص امنیت عاطفی است؛ زیرا وفاداری به حسین، سنجهٔ توانایی وفادار ماندن به انسانهاست. آیا عشقی که به یک دلداده بسته شود، پایدارتر است؟
راهکار:
بازنویسی پیشنهادی: «عشق یعنی اینکه دلت را به کسی بسپاری که دلش را به حسین سپرده است؛ اینگونه دو دلداده، یک قبله دارند و جدایی در تقدیرشان نیست.»