در به در دنبال خود

نیمه گمشده کجاست؛ در به در دنبال خود می‌گردیم:

در روانشناسی، «خود» یک پدیدهٔ ایستا نیست که گم شود و پیدایش کنی؛ روایتی است که مدام می‌سازی‌اش. این جمله یادآور اسطورهٔ آریستوفان در «ضیافت» افلاطون است: انسان‌های نخستین چهار دست و پا داشتند و زئوس آن‌ها را دو نیم کرد. از آن زمان، هر نیمه در جستجوی نیمهٔ گمشده‌اش سرگردان است. حالا بپرسیم: آیا ما نیمه‌ای گم کرده‌ایم یا توهم نیمه‌ای را دنبال می‌کنیم؟

راهکار:

آریستوفان در یونان باستان افسانهٔ «نیمهٔ گمشده» را روایت کرد، اما روانشناسی مدرن می‌گوید «خود» یک ساختهٔ مداوم است، نه قطعه‌ای گمشده. به جای یافتن، بر ساختن تمرکز کن.