اشتباه کردن اشتباه نیست؛ در اشتباه ماندن اشتباه است:
مغز انسان هنگام تشخیص خطا، در قشر سینگولیت قدامی موجی به نام ERN تولید میکند؛ اما چرا با وجود این آژیر زیستی، در اشتباه میمانیم؟ چون سوگیری «هزینه از دست رفته» باعث میشود به جای اصلاح، روی سرمایهگذاری قبلی شرط بندی کنیم. آزمایش اقتصاددانان نشان داده حتی وقتی گزینه بهتر واضح است، انسانها فقط چون قبلاً هزینه کردهاند ادامه میدهند. این دقیقاً همان نقطهای است که «خطا کردن» به «خطا ماندن» تبدیل میشود.
راهکار:
اشتباه را مثل دادهی یک آزمایش ببین: قاب کردنش خوب است اگر زیر هر قاب، یک خط بنویسی که این خطا کدام مسیر را اصلاح کرد. برای ماندن در اشتباه هم میتوانی از تکنیک «گزینه صفر» استفاده کنی: اگر امروز از نو شروع میکردی، بدون هزینههای قبلی، همین راه را انتخاب میکردی؟ پاسخ، مرز بین خطا و ماندن است.